Historia organizacji N.W.P zaczyna się znacznie wcześniej, niż moment jej oficjalnego powstania, tak naprawdę rodziła się powoli w głowie Clarence’a, jeszcze wtedy, gdy był tylko chłopakiem próbującym przetrwać na ulicach Seville. Dorastał w miejscu, gdzie codzienność wyznaczały granice terytoriów, kolory ubrań i niepisane zasady dwóch dominujących gangów. Widział, jak ludzie wokół niego tracą życie nie dlatego że tego chcieli, ale dlatego, że znaleźli się w złym miejscu i czasie. Jedno z takich wydarzeń przypadkowa strzelanina, w której zginął ktoś niewinny, stało się dla niego momentem przełomowym. To wtedy po raz pierwszy pomyślał, że problemem nie jest tylko przemoc, ale chaos i brak kontroli. Clarence przez lata nie wybierał strony. Zamiast tego obserwował. Uczył się, jak działają gangi, gdzie popełniają błędy, dlaczego upadają i co sprawia, że ludzie za nimi podążają. Z czasem zaczął dostrzegać, że największą słabością ulicy nie jest brak siły ale brak kierunku. W wieku około dwudziestu ośmiu lat zaczął zbierać wokół siebie ludzi, którzy podobnie jak on  nie pasowali nigdzie. Byli to byli członkowie gangów zmęczeni bezsensowną przemocą, młodzi bez perspektyw i ci, którzy mieli talent, ale nie mieli gdzie go wykorzystać. Spotykali się w opuszczonym magazynie, który z czasem nazwali „Kuźnią”, bo to właśnie tam zaczęli tworzyć coś nowego, nie tylko grupę, ale tożsamość.

Na początku nie było nazwy ani symbolu, tylko idea. Clarence nie pozwalał nawet nosić broni na pierwszych spotkaniach. Chciał, żeby ludzie przyszli tam nie ze strachu, ale z wyboru. Wprowadził też coś, co nazwali później „próbą ciszy”  każdy, kto chciał do nich dołączyć, musiał na pewien czas odciąć się od swojej przeszłości. To nie była tylko kwestia loMamunjalności, ale też symbolicznego zerwania z tym, co było wcześniej. Dopiero później pojawiła się nazwa N.W.P  „Niggaz Without Prospect”. Dla jednych brzmiała jak wyrok, dla innych jak manifest. Clarence widział w niej coś jeszcze: punkt wyjścia do zmiany. Gdy miał trzydzieści cztery lata, organizacja była już czymś więcej niż grupą znajomych. MiaSiwyyła strukturę, zasady i cel. Clarence, który zaczął być nazywany Prince’em, nie chciał tworzyć kolejnego gangu opartego na strachu. Jego wizja była inna, kontrola zamiast chaosu, lojalność zamiast przypadkowych sojuszy i społeczność zamiast bezmyślnej dominacji. N.W.P zaczęło działać w sposób, który dla innych był trudny do zrozumienia. Nie atakowali cywilów, nie wdawali się w niepotrzebne konflikty, a ich działania były przemyślane i ukierunkowane. Zamiast siać terror, budowali wpływy powoli, ale skutecznie.

Z czasem mieszkańcy Seville zaczęli patrzeć na nich inaczej. Tam, gdzie inne gangi przynosiły strach, N.W.P zaczynało wprowadzać coś na kształt porządku. Oferowali ochronę, ale też dawali ludziom poczucie, że ktoś w końcu kontroluje sytuację. To właśnie ten paradoks, organizacja przestępcza, która jednocześnie stabilizuje dzielnicę, stał się fundamentem ich siły. Clarence rozumiał, że prawdziwa władza nie polega na tym, by wszyscy się bali, ale by większość nie chciała, żebyś zniknął. Struktura N.W.P również różniła się od typowych gangów. Nie była sztywna, ale oparta na zaufaniu i kompetencjach. Każdy miał swoją rolę, każdy musiał coś wnieść. Ludzie rozwijali umiejętności, specjalizowali się, a organizacja działała bardziej jak dobrze zarządzany system niż banda uliczna. Informacje były równie ważne jak siła, a decyzje podejmowano z myślą o długofalowych skutkach, nie chwilowych zyskach.

Cała ta historia aż prosi się o przeniesienie na grunt gry. Wyobraź sobie tytuł, w którym zaczynasz jako młody Clarence, bez wpływów i ludzi, zmuszony do obserwowania i podejmowania pierwszych decyzji. Z czasem budujesz swoją ekipę, wybierasz, czy iść drogą brutalności, czy strategii, a każda decyzja wpływa na to, jak postrzega cię dzielnica. Gra nie opierałaby się tylko na walce, ale na zarządzaniu, relacjach i reputacji. Musiałbyś decydować, komu zaufać, gdzie uderzyć, a gdzie się wycofać. Jednocześnie rozwijałbyś swoją organizację, dbając o lojalność ludzi i utrzymanie kontroli nad terytorium. W centrum tego wszystkiego byłby jednak Clarence człowiek, który nie chciał być tylko kolejnym liderem gangu, ale kimś, kto zmieni zasady gry. I to właśnie ten konflikt między tym, kim był, a tym, kim musiał się stać!

Z czasem N.W.P wypracowało sobie reputację organizacji, która choć działała w świecie przestępczym i czerpała zyski z handlu narkotykami, funkcjonowała według zupełnie innych zasad niż reszta gangów w Seville. Clarence, znany jako Prince, unikał bezsensownej przemocy i otwartych konfliktów, stawiając na przemyślane działania, partnerstwa i kontrolę nad sytuacją. Dzięki temu jego organizacja zamiast chaosu wprowadzała na swoich terenach względny porządek. To podejście szybko zaczęło przynosić efekty. Ulice pod wpływem N.W.P stawały się spokojniejsze, a mieszkańcy, choć świadomi, czym zajmuje się gang, zaczęli postrzegać go jako mniejsze zło, a nawet pewnego rodzaju ochronę przed jeszcze większą przemocą. Największą zmianę było jednak widać w podejściu do młodych ludzi. Clarence stworzył inicjatywy, które dawały im alternatywę dla życia na ulicy, wsparcie, możliwości i wybór, którego sam kiedyś nie miał. Dzięki temu N.W.P stało się czymś więcej niż gangiem — dla wielu było szansą na inne życie, a dla całej dzielnicy symbolem stabilności w miejscu, gdzie wcześniej jej nie było.

-------

Członkowie N.W.P wyraźnie podkreślają swoją przynależność poprzez charakterystyczny tatuaż z napisem „N.W.P”, umieszczany najczęściej na przedramieniu lub szyi. To nie tylko symbol, ale przede wszystkim deklaracja lojalności i pełnego zaangażowania w działalność organizacji. Grupa opiera się na silnym poczuciu wspólnoty i wzajemnym wsparciu, dzięki czemu jej członkowie tworzą zwartą i lojalną strukturę. Rekrutacja rozpoczyna się już w młodym wieku nowe osoby są stopniowo wprowadzane w zasady funkcjonowania i uczone odpowiedzialności za grupę. Dzięki temu N.W.P buduje trwałe więzi i kształtuje swoich członków od podstaw.

Po wielu godzinach, a nawet dniach oczekiwania, postanowiliśmy nie powielać schematów i stworzyć coś świeżego, osadzonego w klimacie afroamerykańskiej społeczności, dlatego zapraszamy do wspólnej rozgrywki każdego chętnego. Osiedlamy się w rejonie Seville i to właśnie tam skupimy naszą grę. Zaczynamy nowy rozdział w życiu młodych ludzi wywodzących się z afroamerykańskiego środowiska. Razem ze znajomymi wpadliśmy na pomysł stworzenia organizacji o charakterze ulicznego gangu, inspirowanego realiami znanymi z amerykańskich dzielnic. Stawiamy na wysoki poziom RP oraz aktywność w grze. Nasze postacie to głównie nastolatkowie oraz dorośli, którzy dorastali w trudnych warunkach i próbują odnaleźć swoją drogę.

To kolejny projekt, który realizuję, tym razem z większym doświadczeniem i solidną ekipą. Pracowaliśmy nad tym konceptem długo i zależy nam, żeby stworzyć coś klimatycznego i angażującego. Chcemy zbudować własną społeczność, która z czasem wyróżni się na tle typowego schematu gry. Skupiamy się na rozwoju postaci,  każda z nich ma swoją historię, charakter i motywacje. Wiemy, co chcemy grać i konsekwentnie będziemy dążyć do wyznaczonych celów. Gramy zarówno młode osoby, które dopiero wchodzą w ten świat, jak i takie, które miały już wcześniej styczność z przestępczością i próbują do niej wrócić. Z czasem planujemy wypracować własny slang oraz stworzyć coś w rodzaju swojego azylu, miejsca, które będzie miało unikalny klimat i charakter, inspirowany klasycznymi historiami ulicznymi.

Biznes Coffee'Shop który będzie dodatkiem do organizacji South Central - Coffee'Shop 

https://net4game.pl/forums/topic/808-coffeeshop-south-central-coffeeshop/

CREDITS

Uzupełnienie gdy każdy już założy konto na tej platformie!

Ekipa :

James - James

Rajgov - Rajgov

Gangster - Gangster

Puchalke - Puchalke

Rysiek - Rysiek

Jacobek - Jacobek

Miodek - Miodek

PozdroM - 

Mamun -  Mamun

Hanysek ' Aka Siwy - Siwyy

Adust - Adust

Pokox3 - Pokox3

Quebo-Ombre - Quebo-Ombre

Pendo - Pendo

Patoshik - Patoshik 

Morgenstern - Morgenstern

Bajek - Bajek

Cartel de Sinaloa

to duża i potężna międzynarodowa zorganizowana grupa przestępcza zajmująca się handlem narkotykami , z siedzibą w Culiacán w prowincji Sinaloa w Meksyku, specjalizująca się w nielegalnym handlu narkotykami i praniu pieniędzy. Historia kartelu ewoluowała od małej grupy zaczynającej z przemytu marihuany do Ameryki, owy kartel został założony w latach 60 XX wieku przez "Pedro Avilés Pérez" który również zapoczątkował przemyt narkotyków przez linie powietrzne do USA co pomnożyło przemyty narkotyków z Meksyku do Stanów Zjednoczonych. Na początków lat 90'tych i 2000, Cartel de Sinaloa znalazł się pod dowództwem Joaquin "El Chapo" Guzman, Chapo znacznie powiększył zakres działania dochodząc do roli jednej z najważniejszych i najpotężniejszych organizacji przestępczych na świecie. Kartel toczył krwawe konflikty z innymi organizacjami, w tym kartelem z Tijuany, Kar­telem Zatoki Perskiej i CJNG, a także z meksykańskimi siłami federalnymi.

Cartel de Sinaloa w tym czasie rozszerzył swoją działalność narkotykową, stając się ważnym uczestnikiem międzynarodowego handlu różnymi substancjami. Guzman również ruszył dalej niż Ameryka, jego szlaki przemytnicze obejmowały również Azje i Europe, przerzucał narkotyki do USA i innych rynków przy użyciu transportu morskiego i pomocy skorumpowanych służb granicznych. Cartel de Sinaloa budował swoją potęgę dzięki sojuszom, brutalnym metodom kontroli i przenikaniu do struktur władzy, zwłaszcza w strategicznych korytarzach przemytu, co umocniło jego dominację w świecie narkotyków. Mimo ciągłych uderzeń ze strony służb, pozostawał aktywny, wykorzystując zaawansowane sposoby przemytu, w tym skomplikowane tunele pod granicą USA i Meksyku. Cartel de Sinaloa prowadzi działalność w wielu regionach świata, koncentrując się przede wszystkim na wybranych obszarach Meksyku, takich jak Sinaloa, Baja California, Durango, Sonora i Chihuahua. Jednocześnie utrzymuje obecność w innych częściach Ameryki Łacińskiej, a także w licznych miastach Stanów Zjednoczonych. Amerykańskie środowiska wywiadowcze uznają tę organizację za jedną z największych i najpotężniejszych struktur zajmujących się handlem narkotykami na świecie, wskazując, że jej wpływy mogą przewyższać te, jakie posiadał kolumbijski kartel Medellín w czasach swojej największej potęgi. Według różnych amerykańskich źródeł wywiadowczych organizacja zajmuje się głównie dystrybucją wielu substancji, w tym konopi indyjskich, kokainy, heroiny, metamfetaminy, fentanylu oraz MDMA.

Sangre Nueva de Sinaloa

Mimo iż Cartel de Sinaloa został osłabiony przez liczne aresztowania decydujących osób, mimo to nie zaprzestał działań poza granicą Meksyku. Wysłana z misją grupa siedmiu zaufanych członków zakwaterowała się w Los Santos w celu odnalezienia zdrajcy który notorycznie przekazywał informację na temat drażliwych wiadomości kartelu służbom porządkowym Drug Enforcement Administration w USA, członkowie tej organizacji nie znajdują się tylko w celu eliminacji zdrajcy ale również w kolejnym priorytecie rozszerzenia działalności kartelu w Los Santos po przez przemyt i handel narkotykami. Główną cechą zespołu jest profesjonalizm i dbanie o szczegóły. Grupa wyróżnia się wysokim poziomem organizacji oraz zdolnością do adaptacji w zmiennym środowisku. Jej członkowie działają w sposób przemyślany i konsekwentny, unikając zbędnego ryzyka oraz niepotrzebnego rozgłosu. Każde działanie ma jasno określony cel i jest podporządkowane długoterminowym interesom organizacji. Każdy z działaczy grupy posiada ściśle określoną specjalizację od logistyki, kontaktów, przez wywiad, aż po działania operacyjne. Zespół funkcjonuję w modelu komórkowym, minimalizując ryzyko dekonspiracji w przypadku zatrzymania jednego z członków. 

2025r.
Kartel stracił znaczenie jako dominująca siła w Meksyku i nie odgrywa już tak istotnej roli w tamtejszym środowisku przestępczym. Po zatrzymaniach, Joaquína „El Chapo” Guzmána oraz jego syn Ovidio Guzmána Lópeza przywództwo uległo osłabieniu, a struktura organizacji stała się bardziej rozproszona i mniej spójna. Kolejne działania służb doprowadziły do dalszego osłabienia wpływów, w tym ograniczenia roli takich osób jak Ismael „El Mayo” Zambada oraz innych członków rodziny Guzmána. Z czasem organizacja utraciła zdolność do wywierania tak dużego wpływu na politykę i życie społeczne, a jej znaczenie w globalnym handlu narkotykami uległo zmniejszeniu. Jej działalność została ograniczona do wybranych obszarów, a zasięg operacyjny znacznie się skurczył w porównaniu z wcześniejszym okresem. Mimo prób utrzymania aktywności, kartel nie odzyskał dawnej pozycji, a jego rola w międzynarodowym handlu narkotykami przestała być dominująca, co jest wynikiem zarówno działań organów ścigania, jak i zmian w strukturze samej organizacji.

credits; wikipedia, discordy gangowe, reddit

Nuestra Familia to zorganizowany na dużą skalę gang więzienny powstały w połowie lat 60. na terenie kalifornijskich więzień stanowych. Nie do końca wiadomo, w którym zakładzie dokładnie powstała organizacja, ponieważ jej początki są powiązane z kilkoma więzieniami, w których przebywali osadzeni z północnej Kalifornii. Najczęściej wymienia się więzienie w Soledad, czyli Correctional Training Facility (dawniej Soledad Prison), a także San Quentin State Prison oraz Folsom State Prison, w których dochodziło do konfliktów między więźniami pochodzącymi z północnej i południowej Kalifornii. Nazwa Soledad często pojawia się w historii gangu ze względu na pobliskie miasteczko Soledad w hrabstwie Monterey, gdzie znajdował się jeden z zakładów karnych, w którym przebywało wielu późniejszych członków tej właśnie organizacji. W latach 60. do Stanów Zjednoczonych zaczęła napływać duża fala emigrantów pochodzenia latynoskiego. Głównie byli to Meksykanie, ale również wielu z nich to obywatele innych krajów Ameryki Łacińskiej. Duża część kierowała się w stronę stanu Kalifornia, aby zacząć tam życie od nowa. Imigranci, nie mając zbyt dużo pieniędzy i często nie znając nawet języka, zamieszkiwali najbiedniejsze dzielnice miast. Doświadczali dyskryminacji i rasizmu, dlatego łączyli się w grupy, aby zwiększyć swoje poczucie bezpieczeństwa i siłę. To właśnie te procesy w dużym stopniu przyczyniły się do powstania pierwszych gangów ulicznych o latynoskich korzeniach. Bieda i problemy mieszkaniowe sprawiły, że emigranci częściej dopuszczali się przestępstw, których liczba znacznie wzrosła, w związku z czym wielu trafiało do więzień stanowych. Za murami systemów karnych więźniowie pochodzący z południowej Kalifornii drwili i prześladowali innych osadzonych, głównie Meksykanów zamieszkujących północną część wspomnianego stanu, którzy często pracowali na farmach w dolinach stąd wyzwisko „farmerzy”. Aby temu zapobiec, północni zaczęli spiskować między sobą, tworząc zorganizowaną strukturę, której głównym celem była właśnie wzajemna protekcja. Nuestra szybko zdobywała renomę i szacunek za murami zakładów, łapali kontakty i stawali się coraz poważniejszą konkurencją dla swoich oprawców. Południowa część Kalifornii już wtedy była kontrolowana przez Mexican Mafia, która w swoje szeregi zrzeszała Latynosów mieszkających w tym obszarze. Członkowie powoli rozrastającej się struktury NF mieli się nawzajem chronić, ale z czasem zaangażowali się w nielegalne interesy, między innymi sprzedaż narkotyków, handel bronią różnego typu oraz mniejsze i większe przestępstwa, takie jak wymuszenia czy napady rabunkowe.


             MOST HATED MURDER TOWN X4 

MOST HATED MURDER TOWN X4 (MH MT X4) czy też EAST SIDE TERROR VILLAGE X4 (E/S TV X4) to jeden z nielicznych, jeśli nie jedyny, tak aktywny odłam Norte w zdominowanej przez Mexican Mafię południowej części stanu San Andreas. Pierwotnie gangi ideologii Czternastki wywodzą się i działają w miastach położonych na północ od Los Santos, między innymi San Fierro, które uznaje się za ich główną bazę wpływów oraz pochodzi stamtąd wielu ważnych, starszych członków. Murder Town 14 to stosunkowo bardzo świeże Varrio pod szyldem Nortenos, umiejscowione na wschodniej stronie miasta, a dokładnie w rejonie dzielnicy Idlewood. Pierwsze wyraźne oznaki aktywności w Los Santos zaobserwowano około 2009 roku, kiedy doszło do jednej z pierwszych głośniejszych konfrontacji z ich udziałem, jaką była strzelanina między członkami Terror Village X4 a lokalną załogą Surenos, w której zginęła jedna osoba. Od tego momentu klika zaczęła być coraz bardziej rozpoznawalna, a jej członkowie stopniowo zaznaczali swoją aktywność na kolejnych sąsiednich ulicach. Police Department przyjrzał się pojawieniu nowego sub-setu w mieście, ale stwierdził, że nie jest to nic długotrwałego i szybko zostanie wchłonięty przez dominujące gangi X3, lecz tak się nie stało. Mimo swojej „młodości” na tych terenach, klika szybko zdobyła rozgłos i lokalną reputację, przez co w szybkim tempie ich szeregi zasilały się młodzieńcami gotowymi reprezentować swoje uliczne pochodzenie. Często określa się ich jako „Most Hated”, a powodem takiego przydomka jest silna konkurencja na terenie całego miasta, wynikająca z faktu, że rywalizują z każdym gangiem Surenos. Ta wrogość wobec Southsiderów bierze się z polityki prowadzonej przez więzienne struktury, pod których zwierzchnictwem działają uliczne gangi. Sekcja składa się głównie z nastolatków latynoskiego pochodzenia, reprezentujących aktywnie swój dystrykt. Mówi się, że na osiedlu przebywa nawet do kilku łączników powiązanych z więziennymi ideologiami, co sugeruje utrzymywanie stałego kontaktu z ich kierownictwem. Angażują się w dystrybucję narkotyków na niedużą skalę oraz wiele prostytutek na kontrolowanym przez nich terenie działa pod ich protekcją, z czego czerpią główne zyski. Dopuszczają się również typowych dla gangu ulicznego przestępstw różnych rabunków, pobić, rozbojów, a nierzadko między rywalizującymi gangami dochodzi do strzelanin czy aktów odwetu, czego skutkiem jest śmierć wielu ludzi, a czasami nawet osób postronnych.


                              AFFILACJE

Affilacje i symbolika związana z logo drużyn sportowych noszonych przez Latynosów z MOST HATED MURDER TOWN X4 obejmuje m.in.: San Francisco 49ers, Cincinnati Reds, Washington Nationals, Chicago Bulls. Głównie wybierane ze względu na kolor (czerwony), popularne są też loga Texas Rangers, Minnesota Twins (ale tylko wśród członków tej kliki) oraz najzwyklejsza Los Angeles Dodgers (od miasta, w którym się znajdują, mimo tego że kojarzy się z Trece). Znaczeń może być wiele, często zależnie od miejsca, w którym znajduje się poszczególna ekipa i tak dalej... W kwestii gestów wykonywanych dłońmi, szerzej nazywanych gang signs, najczęściej pokazywane jest N od Nortenos i 14 uzyskiwane poprzez wystawienie palca jednej ręki, a od drugiej czterech, co w rezultacie daje 1 + 4 = 14. Pokazują też pierwsze litery od elementów nazwy ich setu: T (Terror), M (Murder), mogą pokazać E (od East Side). To ich główne, lecz nie wszystkie znaki, po których można poznać przynależność. Kolorem reprezentującym jest czerwony nie trudno domyśleć się dlaczego akurat ten (wynika to z ideologii, pod którą są).

                                         




                                                                                                                                          PLAN NA GRE                          
-Mamy w planie odgrywanie grupy znajomych nastolatków którzy znają się od dziecka, Dorastali razem na tych samych dzielnicach a każdy z nich ma własne problemy i historię. Szkoła, znajomi, dom, rodzina, konflikty i przemoc... Chcemy pokazać jak wygląda codzienne życie nastolatków w takiej dzielnicy.
-Przedział wieku 16-19 ( jak ktoś chce grać postać której wiek nie zalicza się do przedziału to musi ustalić to ze mną i przedstawić mi swoja wizje gry )
-Kolor skóry głównie Latynosi ( Czarni i azjaci tez mogą się zdarzyć )
-Nie chcemy zbytnio bawić się w hierarchie. Większość postaci zaczyna swoją uliczna historie przed lub świerzo po put-on. 

Ta frakcja jest kontynuacją z poprzedniej edycji z 2024 roku, te same postacie, ta sama historia.

Rekrutujemy na zasadzie full IC iż jest to zamknięte grono.

Jeśli próbujesz się z nami zakręcić potrzebujemy twojego planu na grę młodocianej afro-amerykańskiej postaci, i ( bądź ewentualnie ) backgroundu postaci do mnie na PW @hajnan lub @cookies

Dla nowych: Posiadamy w zanadrzu poradniki oraz jesteśmy skorzy nauczać - tych rozumnych, co przychodzą tutaj na prawdę pograć.

Na początku byli małą grupą i próbowali wejść w struktury większego gangu Clanton 14. Tam jednak postawiono im warunek musieli pozbyć się wszystkich członków, którzy nie byli Meksykanami. 18th Street nie zgodził się na to. Zamiast podporządkowania wybrali konflikt. Doszło do walki, która w praktyce ukształtowała ich tożsamość. Od tego momentu działali na własnych zasadach.
 

Z czasem gang zaczął się szybko rozrastać. Jednym z powodów była jego otwarta rekrutacja. W latach 80. do Stanów Zjednoczonych przybyło wielu ludzi uciekających przed wojnami w Ameryce Środkowej. Wiele gangów ich odrzucało, ale 18th Street przyjmował ich bez większych ograniczeń.

To sprawiło, że liczba członków gwałtownie wzrosła. Nowi rekruci często mieli doświadczenie życia w przemocy, co wpłynęło na charakter całej grupy. Gang stał się bardziej agresywny i bezwzględny. Zaczęli przejmować terytoria innych grup, wchłaniać mniejsze gangi i rozszerzać swoją działalność poza Los Angeles.

Z czasem 18th Street stał się jedną z największych organizacji gangowych, działającą nie tylko w USA, ale też w Meksyku i krajach Ameryki Środkowej.
 

Współcześnie 18th Street działa jak dobrze zorganizowana struktura przestępcza. Kontroluje swoje terytoria głównie poprzez strach i przemoc. Jednym z przykładów jest MacArthur Park w Los Angeles, który przez pewien czas funkcjonował jako otwarty rynek narkotykowy. Dealerzy sprzedawali tam narkotyki praktycznie na widoku, często ukrywając się wśród bezdomnych i korzystając z namiotów jako przykrywki. Gang zarabia głównie na handlu narkotykami, zwłaszcza fentanylem i metamfetaminą. Oprócz tego pobiera opłaty od innych przestępców działających na ich terenie. Jeśli ktoś nie płaci, konsekwencje są bardzo poważne. Dochodzi do pobić, a nawet zabójstw. W jednym z przypadków kobieta zajmująca się handlem narkotykami została zastrzelona, ponieważ nie zapłaciła wymaganej „opłaty”.

Mimo że wielu członków trafia do więzienia, gang nadal funkcjonuje sprawnie. Przywódcy często wydają polecenia zza krat. Istnieje wyraźna hierarchia, a osoby na wyższych pozycjach kontrolują działania innych. Jedna z liderek pełniła rolę tzw. szefa ulicznego. Odpowiadała za organizację działań, zbieranie pieniędzy, utrzymywanie dyscypliny i podejmowanie decyzji, w tym także o zabójstwach. To pokazuje, jak zorganizowana i zdyscyplinowana potrafi być ta struktura. Jednym z największych wrogów 18th Street jest MS-13. Konflikt między tymi gangami trwa od lat i doprowadził do śmierci wielu osób, w tym także przypadkowych cywilów. Istnieje wiele wersji tego, jak zaczęła się ta wojna. Jedna z częściej powtarzanych mówi o kłótni na imprezie, która przerodziła się w strzelaninę. Zginął wtedy członek 18th Street i od tego momentu konflikt tylko się nasilał. Z czasem walki przeniosły się poza Stany Zjednoczone i objęły także kraje Ameryki Środkowej. 18th Street nie działa jako jedna zamknięta grupa. Składa się z wielu mniejszych ekip, które funkcjonują na konkretnych obszarach. Jedną z nich jest Tiny Devils 18 działająca w rejonie Wilmer Park. Grupa ta opiera się na silnych relacjach między członkami i lojalności wobec swojej dzielnicy. Z czasem pojawiło się młodsze pokolenie, znane jako Night Stalkers, które kontynuuje działalność i rozwija własną tożsamość. 18th Street to gang, który z małej grupy stał się jedną z największych organizacji tego typu na świecie. Jego siłą była otwartość na nowych członków, ale też gotowość do użycia przemocy. Dziś funkcjonuje jako rozbudowana sieć powiązań, która zarabia na narkotykach i wymuszeniach, a swoją pozycję utrzymuje dzięki brutalności i strachowi.

Noc poprzedzająca 19 stycznia, członkowie TRG urządzali sobie imprezę w jednym z apartamentów przy 82nd, huczna zabawa to następstwo śmierci przedstawiciela wrogiej kliki. ABZ, bo o nich tutaj mowa, mieli informacje z niewiadomych źródeł o imprezie swoich oponentów. Niczego nieświadoma nastolatka, która niosła przygotowane na imprezę jedzenie, jak się później okazało dokonała swojego żywota przed wejściem do środka. Asian Boyz w zemście otworzyli ogień do członków Tiny Rascal Gang i pomścili zmarłego gangbangera zabiciem 5 osób, w tym niewinnej dziewczyny. Konflikt między grupami zaostrzył się a duża liczba mieszkańców zaczęła rozważać zmianę miejsca zamieszkania lub rygorystyczne godziny opuszczania czterech ścian dla swoich domowników.
 

Grape Street jest jednym z miejsc, do którego najczęściej wzywane są jednostki departamentu, najczęstszymi powodami wezwań są włamania, pobicia, zakłócanie ciszy 

nocnej a także strzelaniny. Lokalna młodzież zostawia po sobie ślad w postaci zdewastowanych domów, uciekając się do najróżniejszych aktów wandalizmu. Niezliczonej ilości ściany pokryte są graffiti nawiązującymi do afiliacji członków gangu. Krzyki ofiar, dźwięki strzałów, głośna muzyka to codzienność dla okolicznej ludności, lecz mimo licznych zatrzymań dokonywanych przez Police Department organizacja przestępcza nie słabnie w oczach innych i dzieciaki z takim samym zapałem próbują wkupić się w łaski wyżej postawionych gangsterów, aby z czasem dołączyć do ich grona.